Castro's Cuba, het waren twee fantastische dagen

Fidel Castro, de Tim Hofman Bob Scholte van zijn tijd, zou vandaag 100 jaar zijn geworden, ware het niet dat hij in 2016 stopte met roken. Vóór Fidel Castro was Cuba corrupt, krioelde het er van de buitenlandse invloeden (maffia), werden politieke tegenstanders massaal geëxecuteerd, was het een dictatuur en was er armoede en ongelijkheid. Cuba was eigenlijk niets! Maar toen Commandant Castro kwam met zijn Revolutie kwam ook het communisme, het marxisme, het leninisme en logischerwijs: het paradijs. O NEE WACHT. Toen Fidel Castro kwam was Cuba nog steeds corrupt, krioelde het er nog steeds van de buitenlandse invloeden (Rusland), werden politieke tegenstanders nog steeds massaal geëxecuteerd, werden vluchtelingen als wapen ingezet tegen de VS (kregen ze Scarface voor terug), was het nog steeds een dictatuur en was er nog steeds armoede en ongelijkheid. Some Revolutie! Maar wat kon Castro leuk roken en wat kon hij goed speechen en wat had hij een charisma en wat stond hij mooi op foto's (iets minder mooi dan Che maar oké). Nee Fidel was allesbehalve fideel. Toen zijn domme broertje Raúl het overnam werd het overigens niet veel beter. Maar goed, dat communisme, marxisme en leninisme in de praktijk niet werken is natuurlijk de schuld van het kapitalisme. Of van de Joden. 

Gelukkig hebben we de docu's nog, leuk voor tijdens plaknachten! Verontschuldigingen aan alle linkse gelovigen dat we vanavond geen hoeraatje doen voor Castro, hij is immers deaud, en niet iemand die veel hoeraatjes verdient. Toch valt er iets te vieren op links, want het is vandaag de Dag van de Linkshandigen. Hoera voor iets links dat wel werkt! En we proosten op en met een product uit Cuba dat we eerlijkheidshalve ronduit geslaagd moeten noemen: Bacardi!

Deaud in het heden, springlevend in het verleden

De VPRO, die eigenlijk de Vrijzinnig Protestantse Radio Omroep heet, kennen we natuurlijk van het baanbrekende werk van Roel Maaldrink, emancipatoire tweets, unieke inzichten, eerlijke docu's, de uitleg bij Koot en Bie, het grensverleggende gesprek tussen Griet op de Beeck en Eus en nog veel meer fraais. Goed, tussen de zeldzame vissen zwemt ook altijd een kibbelend kabeljauwtje dat de vijver ontsiert, zoals Koot en Bie (zonder uitleg), Jiskefet, Theo en Thea, de afleveringen van Zomergasten tot 2014, VPRO Boeken, Andere Tijden, Tegenlicht en alles van Wim T. Schippers. Dat namen we op de vrijzinnige koop toe. Maar sinds de absentie van Tim den Besten ging het bergafwaarts met de omroep en is het simplisties gezegd allemaal niet zo leuk meer en al helemaal niet fraai. Er is geen enkel VPRO-programma meer dat u aan de buis gekluisterd houdt, terwijl u vroeger geramd zat met een Lubach, waardoor u de volgende morgen de hete takes zo uit uw mouw schudde bij de koffieautomaat.  Maar dat is allemaal alweer 100 jaar geleden. In 1926 viel er tenminste nog wat te beleven op tv. Dus zoeken we het vanavond ter viering in het verleden, in de schatkamer (als dat nog mag). En welk VPRO-programma bracht u schoonheid en troost?

A very rare species

Narrator: Wat zien we daar tussen de geraniums door sluw en doeltreffend richting afstandsbediening schuifelen, somtijds geruisloos zijn territorium afbakenend door in het wilde weg te wateren en ongeziene uithoeken te verkennen? Het is een zeer zeldzaam exemplaar. Dit menselijk wezen, bekijk hem eens goed, dat op alle werelddelen zijn sporen heeft nagelaten, weet zich vandaag gezegend met zijn 100ste verjaardag. In fragiele staat, allicht, maar met de levenslust van een pasgeboren otter. Nog altijd dartelt hij, met zijn hagelwitte kopvacht, elegant rond in zijn natuurlijke habitat, als een mus in een kletterende fontein op een vroegbroeierige eerste lentedag. Dagelijks zuigt hij het leven diep zijn gerimpelde lichaam binnen als een miereneter zijn prooi. Want hij leeft. Hij lééft. Al honderd jaren lang verblijdt hij zijn soortgenoten met die buitengewoon kenmerkende stem, die bijzondere eloquentie en die intonatie gelijk een koraalrif(?). Maar voor hoelang nog? Dat is een terechte vraag die grote zorgen met zich meebrengt, over de toekomst van dit mensenbeest zelf en over onze kwetsbare, kostbare aarde. Toch laat hij deze heuglijke dag niet bederven door op de loer liggend onheil en doet hij zich tegoed aan een rijke selectie zelfgevangen vlees en verse vis, en verlustigt hij zich in de weelde van de prachtige natuur. Het is hem gegund. Met ongetwijfeld nog vele jaren in het verschiet feliciteren wij het legendarische dierenmens Sir David Attenborough.